Ga direct naar het artikel
DDirt Magazine
CoverArt_CodigoPostal33334_FL_AC
Illustratie door Aknaton

Postcode 33334

Wanneer wraak smaakt naar leerseks

"Elke plek verandert ons in vluchtige verlangens, maar slechts weinige zweten hedonisme." Kyle herhaalde deze zin uit zijn hoofd, als een religieus gebed. De douchestraal kletterde met kracht neer, als bijna kokende naalden op zijn huid. Hij dacht aan zijn PrEP, zijn cockring, de schulden, de Viagra en zijn wraak. Hij zeepte zijn lul in en trok zijn voorhuid naar achteren om te zien of zijn eikel er goed uitzag. Hij spuugde erop als ritueel vooraf. Hij schepte daar graag over op tegen vreemden, vlak voordat hij ze neukte. Hij was geen seksverslaafde. Hij genoot simpelweg van de ontlading van terloops cruisen.

CodigoPostal33334_image_01
Illustratie door Aknaton

Die berichten die hij had ontdekt, hadden hem verblind. Ja, sms'jes. Ontrouw had voor hem een prijs, en hij wist precies waar het het meeste pijn deed. Hij kende pijn maar al te goed.

Hij trok zijn leren harnas met rode randen aan. Hij koos een jockstrap die paste bij zijn laarzen. Hij pakte een butt-plug uit zijn verzameling, smeerde er glijmiddel op en duwde hem in zijn kont om hem in te houden. Hij keek naar zijn bleke gezicht in de spiegel en trok een spottende grijns voor hij vertrok.

De wijk hing vol met vlaggen. De overheid wiste de regenbogen van de lanen, maar niet van de balkons. Het was Pride. 'En waar ben je dan trots op?', had zijn vader hem ooit gevraagd. Die herinnering maakte hem woedend. In verschillende bars van het circuit verdronk hij zijn gedachten in de drank. Hij dronk flink door terwijl hij zijn kruis schikte voor afgetrainde barmannen. Ze keken hem wantrouwend aan. Hij was een gespierde, mannelijke witte vent. Een hengst uit het Midden-Westen voor de een, white trash voor de ander.

Hij was aangeschoten. Hij liep terug naar zijn auto en nam een paar hijsen. Hij borg zijn aansteker op in het handschoenenvakje en reed door naar zijn eindbestemming: de cruisingbar. Mark schoot door zijn hoofd. Ze hadden voor deze stad gekozen waar de winter nooit begint. Hij dacht na over het moment waarop hun liefde was geknapt. Hij wist het antwoord niet.

Hij drong zich naar binnen tussen de bezweette lijven in leer die extase uitademden op de dansvloer. Achterin was een verlichte bar te zien in een doolhof van lichamen en gekreun, omringd door housemuziek. Hij raakte verstrikt in het zweet van kerels en handen die hem uitnodigden om mee te doen. Het rook naar poppers en seks. Knipperende lichtstralen tekenden schaduwen af vanuit de hoeken van het seksuele speelveld. Hij bleef staan in een kamer waar dildo's en seksspeeltjes hingen. Hij zag een rij lichamen met stijve lullen, klaar om geproefd te worden. Hij nam een flink formaat in zijn mond. Tegen zo'n aanbod was hij niet opgewassen.

ZIP Code 33334 01
Illustratie door Aknaton

Hij stak zijn zwak voor groepsseks, aftrekken in het park of een toevallige ontmoeting in een steegje niet onder stoelen of banken. Niets deed er nog toe. Hij moest de wrok die bedrog achterlaat van zich af reageren.

Er stonden andere behaarde mannen in die hoek, die alleen maar toekeken en hun eigen vlees bewerkten. Het waren flinke lullen met dikke aders. Een van hen draaide hem om, trok zijn billen uit elkaar, spuugde een paar keer en begon de vastzittende butt-plug los te wrikken. Kyle voelde opluchting, alsof er een fles exclusieve champagne werd ontkurkt. De man ging rechtop staan, smeerde zijn lul in en stootte naar binnen in die hongerige kont. Het stroboscooplicht flitste door de ruimte en verlichtte de mannen die op hun beurt wachtten. Er waren handen die een in poppers gedrenkte doek voor zijn neus hielden. Hij hijgde bij elke stoot die zijn erogene zone vanbinnen raakte. Hij hoorde zelfs het gekreun van een paar lullen die in hem leegliepen. Hij dacht dat er meer dan vijf door dat gat waren gegaan tijdens die leervlaag van razernij. Hij had zijn eigen record van vier kerels in zich verbroken. Hij tastte over de vloer tot hij hem vond. Hij duwde de butt-plug weer naar binnen terwijl hij bedacht hoeveel ladingen hij in zich had. Bijna niets deed er nog toe.

CodigoPostal33334_image_03
Illustratie door Aknaton

Hij reed naar huis terwijl hij keek naar de reeksen verlichte palmbomen die de stad sierden. Hij zette de radio aan en hoorde politiek-religieuze propaganda. Hij drukte op zijn afspeellijst en Grace Jones begon te spelen. Hij dacht even aan Jonestown, maar schudde vol ongeloof zijn hoofd.

Hij zou koffie drinken, een douche nemen en over een paar uur zijn man van het vliegveld gaan ophalen. Hij wist dat die vreemdging, maar hij wist ook dat er sterkere banden waren die hen verbonden: de schulden, het huis, de honden of de familie. Het was een zwoele, verstikkende nacht. Hij dacht terug aan zijn schuldbewuste geilheid in de seksclub. Hij dacht aan al die lullen in zijn lijf. Veel deed er niet meer toe op dit punt. Hij moest gewoon weer in zijn rol stappen met de beste instelling. Een hardwerkende man zijn, toegewijd aan zijn partner, en nog altijd de actieve partij blijven in dat lange huwelijk.

Hoe dit artikel is gemaakt

Geschreven door

Felipe Labarca

Chilean-American writer and author of the book “A ras de cielo” (2017). He studied English Language, Education, and …

Geïllustreerd door

Aknaton

Illustrator at DDirt

Deze tekst

Deze tekst in het Nederlands is automatisch vertaald. Niemand heeft dit nog gecontroleerd. Het artikel zelf is onderzocht en geschreven door een mens, en de illustraties zijn ook door een mens getekend.

Lees het origineel in het Spaans

We gebruiken geen AI om te schrijven of te tekenen. Elk artikel is onderzocht en geschreven door een mens, en elke illustratie is door een mens gemaakt. Automatische vertaling is de enige plek waar een machine aan dit Magazine komt, en dat staat er altijd bij.

Lezen is gratis. Om te liken en te reageren heb je een DDirt-account nodig.

1 reactie

  1. Gyorgy

    🔥🔥🔥🔥🔥

Reacties staan open voor iedereen met een DDirt-account.

Maak een account aan