Alleen voor volwassenen

DDirt bevat seksueel expliciet materiaal en is alleen voor volwassenen. Ga alleen verder als je 18 jaar of ouder bent en content voor volwassenen legaal is waar je bent.

Verlaten
Ga direct naar het artikel
DDirt Magazine
FL_02_LFDD_HERO
Illustratie door Aknaton

De drakenvrucht

“Masaaaage!, Masaaaage!” klonk het verlokkend uit elke hoek, geroepen door ondefinieerbare types tussen ladyboys en transen.

Ze zeggen dat het een plek is waar niemand heen durft te gaan. Maar daar waren ze, al jaren bezig om hun relatie te redden. De stadslichten verblindden hen tussen wolkenkrabbers, onophoudelijk verkeer en tropische vochtigheid. Die verstikkende hitte van intiem zweet dat onafgebroken stroomt, wanneer het verlangen de hunkering opbouwt naar een lichaam om te neuken.

Ze bezochten de wijken waar het wemelt van de flikkers, nichten en poten. Precies daar, in die klamme steegjes van Zuidoost-Azië, waar Scandinavische homo's de homobars overspoelen, op terrassen vol jongens uit de lokale fauna. Ze paaien die oude knarren met attenties die grenzen aan seksuele slavernij. Niets maakt uit als je gezelschap zoekt en de eeuwige rust nabij bent.

Paolo verloor geen tijd, begreep hoe het werkte, en terwijl Franco even niet oplette, zat hij al op zijn knieën te zuigen aan een stevige lul, in de schaduw van een gloryhole. Hij betastte dezelfde pikken die wachten op toeristen die bezwijken voor oosterse wellust. Voor Paolo was stiekem pijpen beter dan het verbale getreiter van zijn pedante vriendje te moeten verdragen. Hij had altijd zijn knipmes bij zich; hij wist dat liefde soms bloedt.

Illustratie door Aknaton

“Masaaaage! Masaaaage!” klonken de koopjes op elke straathoek, aangeprezen door ondefinieerbare figuren tussen ladyboy en trans. Ze waren vanuit Italië gekomen in een poging hun open relatie overeind te houden. Franco was fors gebouwd, pretentieus en zwaargebaard. Paolo was eerder blond en gespierd. Ze genoten ervan gespuis mee naar bed te nemen en naar anderen te kijken tijdens handelingen die hen opwonden. Vaak raakten ze verzeild in verhitte ruzies in hun huis aan de Amalfikust. Paolo droeg een scherpe wrok met zich mee sinds Franco hem had proberen te overtuigen met de kleindochter van de fascist. Ze hadden het onderwerp nooit meer aangesneden.

“Blijf altijd glimlachen naar de klanten. Je pik blijft wel stijf met een strakke cockring. Maak je daar maar geen zorgen over”, herinnerde hij zich het advies van zijn goede vriend. Narong was bang voor zijn seksuele vuurdoop. Hij sprong omhoog naar de met krijt bestoven ringen. Zijn forse kruis deinde mee met de krachtoefeningen en controle, terwijl twee vaste ringen de geaderde armen van zijn bezwete torso droegen. Hij draaide helemaal rond en dacht aan de sportwedstrijd en de vliegtickets. Zijn spieren trilden samen met zijn gespannen bult in afwachting van de gevreesde IJzeren Kruis-houding. Hij kookte van woede omdat de sport niets opleverde. Hij maakte een paar zwaaien aan de ringen en sprong in de leegte, terwijl de stem van zijn vriend naklonk: “De groene laser; zonder die laser is er geen geld.”

Illustratie door Aknaton

Franco en Paolo dronken die nacht onder de sterren en wolkenkrabbers. De tuktuk bracht hen naar de Gentlemen's Club door een motregen die voor verkoeling zorgde. De zwoele, dampende lucht rook naar specerijen. Ze werden verwelkomd door verschillende halfnaakte, innemende jongens. Op het tafeltje stond een schaal met fruit. Paolo pakte het vast, gefascineerd door de felroze, ovale vorm.

Na een muzikaal intermezzo verscheen er een medewerker op het podium. Hij bracht drankjes en twee laserpennen mee. Het spel was eenvoudig. Drie rondes met vier jongens, waarbij de rode laser simpelweg de ongewensten elimineerde. Iedereen aasde op die honderd dollar. Narong zag er doodsbang uit in zijn strakke singlet. Het gelach verstomde toen de prooien het podium op stapten. Drie van hen namen de pose aan van Degas' ballerina. Franco pakte de aanwijzer en schrapte hen: “Te voor de hand liggend”. Het was zijn beurt. Narong vouwde zijn handen in gebed en stapte fier naar voren. Ze zagen zijn uitstraling van mannelijkheid en onervarenheid. Hij was de enige die niet lachte. Franco vroeg hen te dansen, maar ze hadden minder ritmegevoel dan een lekkende kraan. Narong hief zijn armen, slaakte een strijdkreet en schudde op zijn handen ondersteboven zijn prachtige kont, terwijl zijn lul langs de rand van het singlet gleed. Met een salto kwam hij weer strak op zijn benen terecht en maakte een buiging met zijn handen bijeen. Toen hij zijn gezicht ophief, sneed de groene laserstraal recht door zijn pupil.

Illustratie door Aknaton

Ze gingen naar boven via een doolhof van halfopen kamers vol kreunende lichamen. De medewerker zette twee biertjes, condooms en glijmiddel neer. Paolo liep naar Narong toe om hem te strelen alsof hij een uitgestorven soort heteroseksuele kaviaar was. Hij schoof het singlet van diens schouders en liet het over die handgevormde kont glijden. Paolo raakte geobsedeerd door dat marmeren lijf. Hij kuste langzaam zijn rug tot hij bij dat gladde, gespierde kontje kwam. Hij was betoverd door de perfectie. Hij gooide hem op het bed en concentreerde zich erop die reet kletsnat te likken. Zijn instinct ontwaakte en hij besteeg Narong, genietend van het openen van die knop die smaakte naar tropisch fruit. Hij neukte hem hard en meedogenloos in zijn reet, tot hij om genade smeekte. Hij stond op het punt klaar te komen toen Franco vanuit het donker schreeuwde: “En waarom heb je mij verdomme nog nooit zo aangeraakt, klootzak?!”. “Omdat niemand die interplanetaire reet van jou wil, omhooggevallen nicht!”, beet Paolo hem toe. Narong herpakte zich, drukte op de noodknop, griste zijn singlet mee en hoorde, eenmaal door de deur, een fles kapotslaan en geschreeuw vervagen in de bedwelmende muziek, terwijl hij zijn angsten trotseerde.

Narong voelde zich machteloos tegenover de wereld wanneer hij naar de etalages keek met merken die hij nooit zou kunnen betalen. De bus stopte bij de winkel op de hoek. Hij kocht vlees en zuivel. Voor hij de deur opendeed, overdacht hij het kampioenschap. Zijn moeder verscheen, met een gezicht getekend door weemoed. Hij glimlachte met een schittering in zijn ogen en bevestigde dat hij de baan als bartender had gekregen. Ze knikte trots en draaide zich om om een buiging te maken voor de Boeddha onder een foto van Zijne Majesteit de Koning.

Illustratie door Aknaton

Hoe dit artikel is gemaakt

Geschreven door

Felipe Labarca

Chilean-American writer and author of the book “A ras de cielo” (2017). He studied English Language, Education, and …

Geïllustreerd door

Aknaton

Illustrator at DDirt

Deze tekst

Deze tekst in het Nederlands is automatisch vertaald. Niemand heeft dit nog gecontroleerd. Het artikel zelf is onderzocht en geschreven door een mens, en de illustraties zijn ook door een mens getekend.

Lees het origineel in het Spaans

We gebruiken geen AI om te schrijven of te tekenen. Elk artikel is onderzocht en geschreven door een mens, en elke tekening is gemaakt door een persoon. Automatische vertalingen en grafieken zijn de enige plekken waar een machine aan dit Magazine te pas komt, en dat staat er altijd duidelijk bij.

Lezen is gratis. Om te liken en te reageren heb je een DDirt-account nodig.

0 reacties

  1. Nog niemand heeft iets gezegd.

Reacties staan open voor iedereen met een DDirt-account.

Maak een account aan